Saint-Astier

3 augustus 2010. Saint-Astier.

Om 6 uur beginnen de medepelgrims al te rommelen, om 6.30 uur sta ik op, om 7.30 uur vertrekken we richting Saint-Astier is de bedoeling. Onze gids is Michel, die later blijkt zo snel te lopen dat zijn schoenen geen tijd krijgen een afdruk achter te laten. Luc loopt met een bourdon! Zodra we starten vliegt Michel uit zijn sokken, wij houden echter ons eigen tempo aan. Bij Chancelade na 8 km krijgen we nauwelijks tijd om de oude benedictijner abdij te bezichtigen, eigenlijk wil Michel doorlopen. Na bijna 13 km roepen we dat we pauze gaan houden, Michel roept “cinq minutes”. Na 5 minuten gooit hij zijn rugzakje weer om en wil weer verder, nou, succes ermee, wij blijven zitten. Na 20 minuten komen we overeind en hij vliegt meteen een steil paadje op. Al snel lopen Luc, Incy, Flora en ik achteraan, wel zo rustig, de rest verdwijnt uit beeld en bij een splitsing een stuk verderop is er niemand die gewacht heeft. Linksom de GR of rechtsom de chemin Saint Jacques, wat doen we? De chemin dan maar. Na ruim 18 km hebben we eindelijk bebouwde kom (Gravelle) met een terrasje, colaatje dus. Daarna kopen we bij de épicerie wat te eten en gebruiken de lunch in het naast de bar gelegen park. Na 5 kwartier pauze waarin we ook een verblijf voor donderdag uitzoeken en reserveren willen we verder, als J-J vanuit een andere straat ineens aankomt. Hevig op zoek naar wat te drinken zakt hij op een terrasstoel, zwaar teleurgesteld in de groep die niet wilde wachten toen hij een pauze wilde om wat te eten. We besluiten onze rugzak weer af te doen en gaan bij hem zitten totdat hij genoeg gerust heeft. Het doet hem zichtbaar goed dat wij bij hem blijven, na 20 minuten gaan we met zijn vijven verder.
Gekscherend zeggen we nog dat het doorlopen van Michel en het achterlaten van zijn groep hopelijk niet symbolisch zijn voor de Europese samenwerking. Na 26 km komen we in Saint-Astier, er is niemand van de groep bij de kerk, het vaste eindpunt van elke etappe. Op weg naar een terrasje vlakbij ontmoeten we 3 anderen van de groep, die ook zoekgelopen zijn. Eerst maar een biertje op het terras, dik verdiend. Dan blijft Luc bij de rugzakken en gaan J-J, Incy, Flora en ik naar LeClerc boodschappen doen voor het avondeten. Daarna met zijn allen op weg naar Château de Puyferrat, ons onderkomen voor vannacht, nog een flinke klim van 20 minuten. De oprijlaan is lang en wordt steeds steiler, maar het kasteel, nu een chambre d’hôte ligt erg mooi. Wij zitten op de 1e verdieping van een bijgebouw, een slaapzaal met 12 bedden (6 bezet), vrouwen aan de ene kant en mannen aan de verkeerde kant.
Daniel komt binnen, als ik zeg dat Michel veel te snel ging en geen rekening met de anderen hield maakt hij een triomfantelijk gebaar van “oui, vite vite”. Niks vite vite, het is geen militaire training. Complet fou. Later hoorden we dat Michel een verhouding heeft met één van de vrouwen in de groep. Door snel aan het eindpunt te zijn hadden ze nog wat tijd voor elkaar over, de groep heeft ze dan ook niet meer gezien.
We eten hier ons avondeten van wat we in de rugzak hebben. Afgesproken was dat een auto beschikbaar was om ons terug te rijden naar het plaatsje, maar dat ging niet door. No problemo, we vinden het heel best hier. Vandaag was een mooie natuurroute met veel bospaden, maar de spectaculaire routes van voor Limoges hebben we niet meer gehad. Toch blijft het fijn wandelen in een mooie omgeving met goed wandelweer, niet te warm. A la prochaine.

REACTIES:
4 augustus 2010 16:31 | Door: hans speelman

Beste Harry, Vertandig om als een pelgrim jr eigen tempo te bepalen. In Sorges kwamen wij ook een keer in contact met franse “hardlopers”. Zeliepen zoveel mogelijk over de verharde weg en geen tijd voor cultuur, introspectie en natuur. Opvallend hoeveel rustiger het was in april-mei. Lees met plezier je verhalen. Bon camino. Hans Speelman

4 augustus 2010 17:12 | Door: Andre

Ja Harry…. god gedaan; vooral je niet laten opjagen door een of andere persoon, die snelheidsrecords wil breken. Juist daarvoor ben je toch de pelgrimstocht begonnen: rust, eigen tempo, eigen dingen doen zonder sores van buitenaf.

Keep on going strong…
I’ll follow your ‘tour de France’ combined with a little bit of Spain.

Gr,
Andre

Vorige bericht                                                                       Volgende bericht

1 thought on “Saint-Astier

  1. hier heb ik de meeste sterren ooit in mijn leven gezien. toen was mij eerst bewust dat ik op de “sterrenweg” ben (van 2009 in Megchelen tot 2014 in Logrono) dit jaar de rest van mijn tocht. groetjes Ursula

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.