17 juli 2010. Bourges.
Vanmorgen werd ik om 6 uur wakker en kort daarna sta ik op. Lekker ontbijtje van 2 boterhammen met jam, koffie en yogho. J-J en ik halen de was op bij de buurvrouw, deponeren de sleutel van de poort in de brievenbus, trekken de rugzak recht en gaan op pad. Het eerste stuk loop ik liever alleen, leg uit aan J-J dat ik gezelschap waardeer maar onderweg graag alleen ben met mijn gedachten en de natuur. Na 10 km maak ik een eerste pauzestop in Brécy, koop er een blikje Oasis en een appelflap en ga lekker op een parkbankje zitten genieten. Het is bewolkt, voelt wat fris als je stil zit, en dus heerlijk wandelweer.
In Sainte-Solange (alleen de naam al klinkt als een gedicht), 6 km verder, koop ik een blikje Liptonice en bij een groentekraam een tros cherrytomaten. De marktman vraagt me “naar Compostelle?”. Oui. “Oh, pffft, c’est dur! Bon courage”. Heel aardig. Trots stap ik verder, al wandelend mijn cherrytomaten etend.
6 Km voor Bourges maak ik mijn laatste pauze in de berm van de weg, wat drinken, foto maken. Het uitzicht op Bourges is mooi, de kathedraal van verre zichtbaar. Na 29 km is het even wennen aan de grote stad met zijn drukte. Toch ben ik blij dat ik er ben en meld me bij La Foyer. Onderweg al aan lopen denken dat hier iets mee was en ja hoor, het is een sociale opvang voor daklozen, verslaafden en pelgrims. What’s the difference? Misschien dat pelgrims 15 minuten mogen doorlopen naar een voormalig ziekenhuis dat nu dienst doet als AZC. Daar melden, er zijn aparte kamers voor pelgrims die ieder een sleutel krijgen van de kamerdeur en het advies deze vooral op slot te houden. Erg primitief voor 15 euro met ontbijt.
Na de douche ga ik de stad in, op zoek naar iets te eten (verlate lunch en daarom combinatie met vroeg avondeten), een sportwinkel voor een nieuwe Lekidop en een terrasje voor een biertje. Het komt me nog allemaal bekend voor, Janny en ik zijn hier 3 jaar geleden op vakantie geweest. Natuurlijk bezoek ik de kathedraal, al ken ik deze nog goed, het blijft een prachtig gebouw om weer eens te bewonderen, ook vanuit het naastgelegen park. In de kathedraal haal ik een “tampon” voor mijn credencial. De dame noteert in een logboek waar ik slaap, waar ik afgelopen nacht heb geslapen, wat mijn volgende etappe is, waar ik gestart ben en wat mijn einddoel is. Ah, Compostelle! Nog wat foto’s gemaakt en toen terug naar het AZC. Eén aardigheidje nog, in de buitenwijken van Bourges vroeg een vrouw of ik nog ergens behoefte aan had. Ter verduidelijking, ze bedoelde drinken, eau dus. Toch leuk dat meer mensen nu spontaan reageren.
