Om half 8 sta ik op, ik heb goed geslapen, moe van de lange reis gisteren natuurlijk. Eerst maak ik mijn rugzak klaar, dan naar beneden (ik slaap op de 3e) voor het ontbijt. Dat is voor Franse begrippen redelijk uitgebreid, ik eet 2 stukken stokbrood met jam, bekertje yoghurt, melk en koffie. Om half 9 sta ik buiten. De route is goed bepijld en is een afwisseling van natuurpaden en kleinere asfaltwegen, meestal weinig verkeer.
Buiten Dax
Sommige paden zijn erg modderig, in het begin kom ik langs een meertje.
Mooi meertje
Hierna moet ik door hoog gras mijn paadje zoeken. Het gras is zeiknat en al snel voel ik mijn voeten ook nat worden. das niet goed, mijn schoenen horen waterdicht te zijn (Goretex).
Paadje door hoog, nat gras
Bij de eerste stop controleer ik het, inderdaad natte sokken, dus toch maar droge aangedaan. Ik ben te laks geweest, thuis staat nota bene een spuitbus, maar ik dacht dat het nog wel ging. Als we slechter weer gaan krijgen toch maar op zoek naar een spuitbus in Saint Jean PdP.
Het wandelen geeft me wel voldoening, ook al ben ik alleen en is het stil in de natuur. het voorjaar is ook hier te koud geweest, veel bomen wachten nog op blad en bloemknoppen moeten nog ontluiken.
Ruige natuur
Toch zitten er ook hele groene stukken natuur bij. Ergens in het bos boven Peyrehorade is een splitsing, links gaat een variant rechtstreeks naar Sorde-l’Abbaye. Dat rechtstreeks blijkt later een omweg van 6 km te zijn, zodat ik pas na ruim 31 km om half 4 aankom bij de gemeentegîte in Sorde-l’Abbaye.
Gîte in Sorde-l’Abbaye
Er staat al een rugzak binnen, de deur is open, een oudere man komt aanlopen. Hij blijkt de herbergier te zijn. Kort daarna komt de eigenaar van de rugzak, Pierre uit Bretagne, onderweg vanaf Mont Saint Michel. Later arriveert nog een Nederlands echtpaar op de fiets vanuit Den Haag. Eenmaal in de herberg slaat de twijfel weer toe. Ik ga douchen maar het water is lauw. Dan wachten totdat de anderen gedoucht hebben voordat ik mijn was doe, anders hebben ze helemaal geen warm water. Buiten is het lekkerder dan binnen, dus de was komt buiten op de lijn te hangen.
De was gedaan
Een paar honderd meter verder zit een restaurant, hier drink ik een biertje op het terras, helaas geen Pelforth Brune. Vanavond serveren ze een paellamaaltijd, dus ik ga zelf koken: mijn vriesdroogmaaltijd. Terug bij de herberg ga ik ook buiten zitten, mijn dagboekje schrijven. Vandaag heb ik veel lopen denken aan wat het betekent om vanaf thuis naar Santiago te wandelen. Vooral de eerste helft tot midden Frankrijk zal erg eenzaam zijn, eenmaal aangekomen op een slaapplek zal het stil zijn, saai, tenzij ik steeds overnachting zoek bij een Frans gezin en daarmee ‘s-avonds in gesprek ben. Of ik daar zin in heb? Aan de andere kant, ik word dit jaar 60, misschien kunnen Janny en ik nog 20 jaar genieten van erop uitgaan. Moet ik dan wel 4 maanden alleen weg gaan? Misschien word ik wel te oud voor dat gezeul met die rugzak, of ben ik gewoon te gemakkelijk ingesteld. Eerst maar eens zien hoe het loopt, komt tijd komt raad.
Tijd voor mijn vriesdroogmaaltijd, buiten opgegeten, helaas geen biertje of wijntje. Ook al is er geen zon meer, buiten is het nog steeds warmer dan binnen waar het ronduit fris is. Na het eten drink ik nog een bakkie oploskoffie en om 21 uur duik ik mijn bed in om te gaan slapen, Pierre ligt dan al een tijdje in zijn bed te lezen.
Afstand vandaag: 31 km
Afstand totaal: 35 km
Herberg: gemeentegîte Sorde-l’Abbaye
