Santiago!!! 20 km

7 juli 2011. Santiago!!!!!

Heel goed geslapen afgelopen nacht, om kwart over 6 gaan we op pad voor de laatste 20 km naar Santiago. De eerste helft, tot Labacolla loopt door aangenaam natuurschoon met enkele gehuchtjes. Daarna wordt de route minder interessant, tot we bij Monte do Gozo komen. Er zijn honderden wandelaars op pad, waaronder veel schoolpubers. Ook de laatste kilometers Santiago inlopend zijn ze nadrukkelijk aanwezig, al liederen zingend en joelend. Meer een vierdaagse intocht dan een rustige bezinning op weg naar het einde van onze camino. Op Monte do Gozo bekijken we het monument dat daar is gebouwd voor paus Johannes Paulus II die hier in 1992 op bezoek kwam.  Het eerste stuk in Santiago lopen we door moderne straten, brede avenida’s, totdat we de puerta del Camino doorkomen en de oude straatjes inwandelen. Gelukkig meteen ook minder verkeer, al zijn de stoepen overvol van vooral jeugdige pelgrims. Het is moeilijk te beschrijven welke gevoelens er door ons heen gaan. We feliciteren elkaar dat we Santiago gehaald hebben, zeker Bertus lvert een prestatie van wereldformaat door meer dan 3 maanden gewandeld te hebben. Toch realiseren we ons ook, dat we morgen geen nieuwe etappe meer hebben, we weer gaan terugkeren in ons huiselijke ritme. Aan de ene kant verheugen we ons hier op, aan de andere kant voelen we ons onzeker hoe deze terugkeer naar het oude bekende ons gaat bevallen.

We lopen door de Vía Sacra en om kwart voor elf staan we ineens op de Plaza del Obradoiro, oog in oog met de kathedraal. Net als honderden anderen, het is razend druk op het plein, het duurt even voor we Timo in de mensenmassa ontdekken. We krijgen weer micro’s op en er worden enkele shots gedraaid, nu doet Timo alles zelf, want Miriam en Arjan zitten al in het vliegtuig. Vanochtend om 6 uur al had ik Timo een sms gestuurd dat hij het zwaaien van de botafumeiro moet filmen, dat zal de EO wel een paar euro kosten. Timo deelt mee dat ze inderdaad met ‘s-werelds grootste wierookvat gaan zwaaien. We hebben dus geluk, want dit doen ze maar af en toe.
De aankomst donderdagmorgen op het plein voor de kathedraal heeft enerzijds iets overweldigends, anderzijds voel ik me daar meer toerist dan de pelgrim die zojuist een lange bezinningstocht heeft afgerond. Bovendien staat daar Timo van de EO om nog enkele shots te filmen. Rondom ons op het plein staan honderden anderen, met name jongeren, die hun laatste (en enige) 100 km hebben gewandeld. Genoeg voor de compostela, maar totaal geen bezinning. Veel gejoel en gezang en geschreeuw, de afsluiting van een schoolreisje. Ik voel me een beetje verloren in deze mensenmassa, had verwacht de aankomst emotioneler te vinden, maar eigenlijk voel ik me meer observant. Volgens mij ervaart Bertus hetzelfde, het is hier gewoon te druk, we worden opgeslokt door de mensenmassa. Onwerkelijk, vooral Bertus heeft hier last van. Hij krijgt hier geen ruimte om zijn emoties over de lange tocht, die hij zeker heeft, los te laten. Ik was min of meer gewaarschuwd door de verslagen van anderen, dat de binnenkomst een desillusie is. Daarom ben ik erop voorbereid, en daarom is het voor mij gelukkig geen desillusie, maar toch wel een mooie afronding. Bij lange na niet zo geëmotioneerd als ik me had voorgesteld dat het zou zijn toen ik nog thuis zat. Ik denk dat ik die emoties al verwerkt heb op de laatste 100 km, me erbij neergelegd heb dat het in Santiago stopt en ik weer terugkeer naar huis. Het besef dat onze camino voorbij is komt mogelijk later.

Na de opnamen gaan we de kathedraal in voor de mis van 12 uur, het is er bomvol. Van de strenge garde in de kathedraal heeft Timo toestemming om opnamen van ons en ook van het zwaaiende vat te maken. We wachten lang op dit zwaaien, denken al bijna dat het niet gaat plaatsvinden, maar tegen het einde van de mis is het zover. Zeer spectaculair, op de plek waar Timo staat te filmen moet het zeer indrukwekkend zijn. Hij vertelt later dat het vat vlak langs hem op kwam. Die beelden moeten we te zijner tijd echt op de TV bekijken, zeer spectaculair. Er is een leuk filmpje van het zwaaien van de botafumeiro te zien op:

http://www.youtube.com/watch?v=M8zZE_HJd2g

Het zwaaien met de botafumeiro werd in de middeleeuwen voorafgaand aan de dienst gedaan, omdat zoveel pelgrims bij elkaar, na maandenlange tochten, samen niet een echt frisse lucht verspreidden. De iwerooklucht moest deze geurtjes verdrijven.
Van Henk horen we later dat de uitzending van de EO over de camino ongeveer 6 minuten gaat duren. Lijkt erg kort, toch vonden we het leuk om mee te doen met dit project, en deze aardige mensen van de EO te ontmoeten. Zodra de uitzending klaar is krijgen we alle drie een tape (dvd).

De dienst in de kathedraal zelf doet me weinig, is grotendeels onverstaanbaar. Het erbij zijn voelt wel goed. Van de pelgrims die de vorige dag hun compostela hebben opgehaald worden naam en land genoemd. Na de mis nemen we afscheid van Timo, hij wil nog opnamen van ons maken bij Monte do Gozo, maar hierin hebben we geen zin. Henk gaat wel met hem mee in de auto.

De kathedraal is fantastisch, niet alleen het gebouw, maar ook als symbool voor het einddoel van mijn tocht. Dat ik het zwaaien met de botafumeiro mocht meemaken vind ik fantastisch, ik voel me een bevoorrecht mens.
Bij de kathedraal zien we veel bekenden, zoals Angel en Roberta, die we al 2 weken misten. Leuke ontmoetingen.

Na de pelgrimsmis van 12 uur gebruiken we de donderdagmiddag eerst om een kamer voor ons te zoeken. Dat is gauw gepiept, een hotelkamer met 3 bedden en eigen badkamer voor € 65. Weer in het centrum gaan we eerst lunchen, tapas eten bij de Lizarran hier, een restaurantketen die Bertus goed kent. Het bevalt ons prima en we zijn van plan hier vanavond ook te gaan eten.
Daarna lopen we het pelgrimsbureau binnen, maar hier staat een enorme rij. Onze compostela moet nog even wachten, we gaan wat anders doen. Naar het toeristenbureau, voor J-J naar mogelijkheden over de terugreis informeren. Zij sturen ons met de bus naar het busstation om daar voor hem de busreis van Santiago naar Metz te regelen. Kost hem € 139 en 27,5 uur zitten in de bus, die zaterdagmorgen zal vertrekken. Dat betekent dat hij vrijdagnacht ook in Santiago moet slapen. Wij nemen morgen eind van de middag de trein naar A Coruña, daar zoeken we een hotel en vandaar gaan we zaterdagmorgen naar het vliegveld.

De rest van de donderdag schuimen we wat winkeltjes af op zoek naar leuke souvenirs, het meeste is echter de gebruikelijke toeristenkitsch. We besluiten vrijdagmiddag naar El Corte Inglès te gaan, we moeten dan toch eerst langs het station voor onze treinkaartjes naar A Coruña.
Na eerst een dutje te hebben gedaan op onze hotelkamer lopen we terug naar het pelgrimsbureau voordat we gaan eten. Nu is het een stuk minder druk, de wachtrij is niet al te lang, en na 20 minuten hebben we onze compostela! Met koker voor € 1.
In de Lizarran eten we een heerlijke Spaanse maaltijd, en stinken daarna gigantisch naar knoflook. Als de een zo iets bestelt, en je slaapt op een 3-persoonskamer, kunnen de anderen niet achterblijven. En donderdag kan het nog, vrijdagavond moeten we knoflookvrij eten i.v.m. ons weerzien met onze naasten zaterdagmorgen op Schiphol. Onze gerechten zijn Gambas al ajillo, patatas bravas, pimientos, met diverse kleine bijgerechtjes, citroenijs na. Super.

We liggen vroeg op bed, zijn best moe van de enerverende dag vandaag, bovendien toch ruim 25 km gewandeld en geslenterd. Morgen lekker uitslapen, althans niet om half 6 op.

Afstand vandaag: 20 km
Afstand totaal: 1.039 km
Overnachting in een hotelletje

REACTIES:
7 juli 2011 18:53 | Door: Ton Peterse

Geweldig Harry, petje af!! Goede reis naar huis en je geliefden. Misschien tijdens de Vierdaagse een moment van bezinning?
Tot ziens.

7 juli 2011 18:54 | Door: Janny

Je doel bereikt Har, echt geweldig! Ik ben erg benieuwd naar je verhalen, vooral van deze dag. Wel te rusten!
Liefs

7 juli 2011 20:32 | Door: peregrinofrans

Harry,

Toutes mes félicitations !
Quelle expérience ! Tu es arrivée au bout de ton périple, de ton beau projet….
En voyant tes photos, cela me donne des frissons et me rappelle des souvenirs magnifiques.

Maintenant, le chemin continue, avec certainement le vécu d’un expérience unique et inoubliable……

7 juli 2011 22:43 | Door: Else

Harry, gefeliciteerd, fantastisch dat je het hebt volbracht!
Ik reageer een beetje laat op je reisverhalen van de laatste 2 weken maar door fysiek ongemak in mijn nek kon ik thuis niet achter de computer! Maar door gesprekken met Janny ben ik wel op de hoogte gebleven. Vanavond ging het beter en heb ik de achterstand ingehaald…wat een genot om naar jouw prachtige foto’s te kijken en dan ineens lees ik dat je voor mij een steentje hebt achter gelaten! heel erg bedankt, een lief gebaar en zo’n mooie gedachte en weet je, blijkbaar heeft het al geholpen want ik kon vanavond dus wel achter de computer om bij te lezen! Enorm bedankt, was zo’n mooie en lieve verrassing om dat te lezen!
Het is dus bijna voorbij voor jou, althans de fysieke reis, ik hoop dat je er in jouw herinneringen nog heel lang van zult genieten. Bedankt voor jouw prachtige reisverhalen, dat ik mee mocht genieten van je zoektocht naar geestelijke balans, je dagelijkse beslomeringen, je ontelbare biertjes, je prachtige foto’s, je verwoording van alles wat je bezig heeft gehouden.
Goede terugreis naar huis, warm weerzien met Janny en Marlies.
lieve groetjes,
Else

8 juli 2011 06:00 | Door: Marlie

Gefeleciteerd Harry! Je doel in alle opzichten bereikt, wat wil je nog meer? En wat een prestatie!
Groeten, Marlie

8 juli 2011 08:04 | Door: Ana (toegepaste bio)

En nu, moet jij heel veel “marsico” eten met een (of twee…) goede “ribeiro” of “albariño” wijntjes.
Gefeliceteerd!

8 juli 2011 08:23 | Door: Henk van Driel

Dag Harry
Gefeliciteerd met het bereiken van je doel. Goed van je dat je er bent.
Jammer ook dat er een einde komt aan je boeiende verhalen, ik zal anderen moeten gaan volgen maar ik heb nog geen verslagen gelezen zoals de jouwe.
Geniet van je laatste dagen Compostela en goede terugreis. Het ga je goed.
Henk (van de Saforelle)

8 juli 2011 12:31 | Door: Hein

Ultreia – gefeliciteerd met je aankomst. Ze missen sinds gisteren de Codex.

Groet van hier

11 juli 2011 07:24 | Door: Ana Sotoca

ohhh neeeeee….het was Marisco (zeevruchten)…mijn fautje, sorry (te sneel met de computer…).
mvg
Ana

Vorige bericht                                                                 Volgende bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.