Portomarín 23 km

3 juli 2011. Portomarín.

Om 10 over 6 schrik ik wakker, enkele pelgrims zijn al op en hebben het licht in de zaal aangedaan, ook zijn ze niet echt zachtjes. Een soort wraakoefening op de jongelui die gisteravond laat naar bed gingen, en nu moeten ervaren dat het pelgrimsleven vroeg op de dag begint. Ik sliep pas laat in, dus ben wel blij met dit uitslapen tot na zessen. Om 7 uur gaan we de deur uit. Het regent heel licht, eigenlijk meer vocht van de laaghangende bewolking dan neerslag. We accepteren dit weer snel, het hoort erbij. Als we de deur van de herberg uitlopen zien we dat afgelopen nacht deze pelgrimshoofdstraat door Sarria met een bloementapijt is ingepakt. Na enkele honderden meters en een paar bochten lopen we Sarria uit, het lijkt wel of alle blikken met 100 km-pelgrims zijn opengetrokken. Met lichte rugzakjes, zonder rugzakjes, met plastic tasjes van de supermercado of alleen een klein flesje water. Je haalt ze er zo tussenuit, de nieuwe schoenen, stokken, rugzakken etc. blinken je tegemoet. Nu zijn we blij dat de zon niet schijnt, je moet wel een erg goede polaroid hebben om dat blinkende nieuwe zonder oogknipperen te weerstaan. We hebben moeite met dit genre pelgrims. OK, volgens de officiële regels ben je pelgrim als je de laatste 100 km naar Santiago wandelt, maar draag dan de spullen die je onderweg nodig hebt zelf mee, en laat ze niet vooruit sturen naar de volgende herberg. De taxichauffeurs hebben er wel een goede boterham aan. Af en toe waan ik me in de vierdaagse van Nijmegen, zo druk en levendig is het op de route. Groeten doen we ze wel, hola, buon dias, maar het buen camino is alleen voor de echte.

Ondanks onze echte, zware rugzakken steken we op en na de eerste klim, van 450 meter hoogte naar 700 meter hoogte vele pelgrims voorbij. Ik ben jaloers op het nieuwe profiel van hun schoenen, mijn hakken zijn na 1.300 km bijna geheel afgesleten.
Als een TGV denderen we door, na 11,5 km nemen we in Brea een koffiestop, het regenjack gaat uit en de hoes van de rugzak. Hier eet ik mijn gisteren gekochte kiwi en banaan op. Dan nog 11 km naar Portomarín, weer passeren we veel pelgrims. De hele route is prachtig wandelen door verschillende soorten bossen, langs mooie valleien, en door een aantal zeer verstilde dorpjes. Het lied van Wim Sonneveld, Het Dorp komt in me boven. De ontwikkeling die hij bezingt is nog niet tot deze boerengehuchtjes, met hun platte karren met houten wielen doorgedrongen.

Je merkt aan alles dat deze route stokoud is, miljoenen zijn ons in eeuwen voorgegaan. Na Brea passeren we het “beroemde” paaltje van nog 100 km naar Santiago, het doet ons niet zoveel. Wel het besef dat we nu deel uitmaken van het pelgrimsbestand dat hier langs kwam, ook over de oude stapstenen om de diverse beekjes te passeren, ook de kapelletjes die bezocht werden.

Vlak voor Portomarín krijgen we een blik op het stuwmeer, waarvan het water laag staat. Bij de aanleg in 1960 moesten 2 wijken wijken, nu zijn bij laag water de restanten zichtbaar van de oude funderingen. De kerk San Nicolás uit de 12e eeuw is steen voor steen afgebroken, genummerd en op een hoger gelegen plein weer opgebouwd, evenals de galerij van het gemeentehuis.

Om 12 uur komen we bij herberg O Mirador, vooraan in Portomarín. Deze particuliere herberg kost € 10, hiervoor krijgen we een kleine slaapkamer met 3 stapelbedden, goede douches en een PC, boven een goed restaurant met bar en schitterend uitzicht op het stuwmeer. We gaan eerst douchen en onze handwas doen, dan naar boven naar het restaurant, waar we een lekkere pizza eten en ondertussen het uitzicht genieten. Daarna een dutje doen, de ontbrekende nachtrust van afgelopen nacht inhalen.
Later die middag gaan we het centrum in. Hier ligt aan een mooi plein de kerk San Nicolás, een mooie versterkte bouw door ridders in de 12e eeuw. Tijd voor een biertje op één van de vele terrassen onder de lange galerijen. Hier treffen we Henk, vanavond wordt hij weer gebeld door een Tv-ploeg van de EO die morgen opnamen wil maken in Ligonde, zij zijn op zoek naar Nederlanders die de camino lopen. Wij zijn waarschijnlijk een uur eerder daar, dus ik zeg tegen Henk, “vertel maar tegen de EO dat er meer lopen, wij bijvoorbeeld”. Wie weet.
Verder zien we enkele oude bekenden, o.a. één van de Franse marathonloopsters. Ze heeft tendinitis in haar scheenbeen opgelopen, wandelt kleine stukjes en doet de rest met OV, haar vriendin is doorgelopen. Ook enkele Duitse pelgrims van zeker een week geleden. Vreemd dat je elkaar zo na enige tijd toch weer ontmoet.
Nog enkele korte etappedagen, en we zijn er. Santiago!

Terug in de herberg kan ik eerst op de PC mijn weblog bijwerken en foto’s plaatsen, ook mijn dagboek is weer bijgewerkt. Ondanks de pizza tussen de middag kiezen we ’s-avonds toch voor het pelgrimsmenu. We krijgen groentesoep, pollo met fritas, helado. Daarna lekker naar bed, ik ben behoorlijk moe en op onze kamer is het heerlijk rustig, dus ik verwacht goed te slapen.

Afstand vandaag: 23 km
Afstand totaal: 946 km
Herberg: particuliere herberg O Mirador

Vorige bericht                                                                       Volgende bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.