La Réole (Le Moulin de Piis)

7 augustus 2010. La Réole.

Na het opstaan moeten we eerst de afwas van gisteravond doen, de gîte moet tenslotte opgeruimd achtergelaten worden. Van Pellegrue lopen we ruim 6 km naar Saint-Ferme, een mooi dorp met een heel mooie gefortificeerde kerk (l’abbaye) met binnenplaats en dikke muren. De bevolking is bezig het kerkplein om te bouwen voor het feest ‘s-avonds, Incy en Flora besluiten te blijven. J-J, Luc en ik gebruiken de banken voor het nuttigen van een broodje en een blikje fris, en de pauze om twee overnachtingen te regelen in le Moulin de Piis, 7 km buiten La Réole, hier houden we onze rustdag om de caminogroep te ontlopen. De dame van de OdT geeft ons het telefoonnummer van de Moulin en zegt dat we kunnen vragen om opgehaald te worden in La Réole, maar dat wimpelen we af. We lopen toch al 27 km dan kan dat stukje er wel bij.
Onze volgende pauze is na 21 km in Saint-Hilaire-de-la-Noaille bij een picknickplaats. En wie zien we daar? Inderdaad, Daniel en José met een groep Franse wandelvrienden, juist op het punt om verder te gaan. We eten er onze lunch en ik moet plotsklaps een grote sanitaire stop en pleine nature. Het is inmiddels 35° geworden en we worden al aardig moe, we zijn blij als we 6 km verder in La Réole (als je het vlug uitspreekt klinkt het als riool) op een terrasje neer ploffen. We drinken er een biertje en raken in gesprek met een groep van 4 Hollandse vrouwen en 1 kerel. Ik merk op dat hij het goed voor elkaar heeft zo, en vraag hoe hij dat zo geregeld heeft. Ze zijn hier voor een bruiloft van een vriendin, vragen ons wel waarom wij hier zijn, maar meer uit beleefdheid dan uit interesse. Beetje bekakt, eerlijk gezegd steekt onze outfit ook wel schraal af bij de hunne.
Luc oppert dat we misschien beter toch met de auto naar le Moulin de Piis kunnen gaan. Als ik nou doe of ik enigszins ziek ben, buikpijn en zo, dan bellen we die mevrouw van de Moulin of ze toch met de auto kan komen. Ik zeg wel iets te willen simuleren maar ga niet overdrijven. We doen wat inkopen bij de Spar, omdat we in le Moulin ons eigen potje moeten koken en ook ontbijt willen morgen. Schuin tegenover de Spar zit de OdT, we gaan naar binnen voor een stempel in onze credencial als die aardige dame ons vraagt, zijn jullie niet die pèlerins die in le Moulin de Piis slapen? Oui. Alors, dan ga ik bellen dat jullie hier zijn en worden jullie opgehaald. Klasse, ik hoef niet eens te doen of ik ongesteld ben. Een half uur later rijdt een kleine Peugeot voor, we proppen de rugzakken in de kofferbak en onszelf in de auto, rijden La Réole uit over een mooie hangbrug en zijn in een wip bij le Moulin de Piis.
De Moulin is een prachtig gerestaureerde versterkte watermolen uit de 13e eeuw, dikke muren, zware eiken balken van meer dan 10 meter lang en 40 cm doorsnee, en schitterend gelegen in een weldadig rustige natuur. En uitgerekend hier hebben we besloten 2 nachten te blijven, incroyable. Op de 1e verdieping is onze zaal met 6 bedden, keuken met grote eettafel, en een badkamer met superdouche. Bernd en Sybille zijn hier ook. De 2e verdieping is voor muziekvoorstellingen en exposities e.d.
‘s-Avonds eten we buiten aan één van de grote picknicktafels en zitten tot half 11 buiten te kletsen en wijn en koffie te drinken. Bernd en Sybille gaan morgen verder dus staan vroeg op.
Voor we gaan eten bel ik met Janny, het gaat steeds slechter met haar moeder, ze eet en drinkt niet meer. Door het niet meer drinken is het een kwestie van dagen dat ze zal overlijden. Vanaf La Réole kan ik met de trein naar Bordeaux en dan verder naar Parijs, thuis. De eerstvolgende mogelijkheid voor een trein is pas woensdag of donderdag, vanaf Mont-de-Marsan. Ik loop niet lekker meer met die wetenschap en ga maandag terug, wil bij Janny zijn. Ik zie wel wanneer mijn camino weer verder gaat, ik vind thuis bij Janny zijn nu belangrijker.

REACTIES:
8 augustus 2010 23:07 | Door: Ton Peterse

Dag Harry,

Je neemt een moedig besluit, immers een pelgrim weet nooit wanneer hij zijn doel bereikt, jouw pad – smal of breed – voert blijkbaar niet rechtstreeks naar Compostella. Ik wens jullie alle drie sterkte. Trouwens, de vakantieplannen van Thea en mij naar zuid-oost Franrijk (Finestret, want Thea is zaterdag in de stad met de fiets gevallen en heeft haar enkel op 3 plaatsen gebruiken. Rust dus …Nou, ik hoop dat je reis naar Nijmegen goed verloopt, beter gezegd spoort. Groeten, Ton

9 augustus 2010 08:01 | Door: peregrinofrans

Bonjour Harry,

De Camino is een rode draad in je (leven) geworden…

Afscheid is ten diepste in verhouding komen met jezelf

Ik volg je vanaf 12 juli en ik geniet van je pad, je vertaling daarvan en je mooie foto´s.

Als dank en steun wil ik je het volgende gedicht van Erik van Ruijsbeeck meegeven

De Pelgrim

Als alles is gezegd wat zegbaar is
gedaan wat doenbaar is
vestigt zich in ons
de stilte en roerloosheid
de eenvoud en de diepte
Het woud ligt achter ons
de boog van de woestijn gaat op
de zon verschroeid ons innerlijk vuur
de blik keert zich naar binnen
en in ons weet het weten
verbrand zijn alle schepen
de ware tocht begonnen

O vreemd ervaren
de wereld viel ons af
in ons is nu de wereld
die leegte heet
en we zijn nergens meer en overal
een louter weten van het weten
een puur bewustzijn
zonder ding en zonder grens

Zo werden pelgrims wij
van innerlijke kim tot innerlijke kim
van spiegelbeeld tot spiegelbeeld
langs steeds verengde spiralen
naar dat ultieme punt dat eeuwig wijkt

Hier stolt de taal
Alleen de pelgrim
kan de weg ervaren

Bon Camino,

9 augustus 2010 08:38 | Door: Hans Speelman

Beste Harry, De moulin de Piis ken ik ook,maar ik was er geheel alleen. Inderdaad een schitterende plek.Verstandig om terug te gaan en stekte in de komende dagen. Wij zijn vanuit Argenton teruggegaan vanwege een begrafenis. Een week later hebben we daar de route weer opgepikt enzijn weer verder op weg gegaan. bON CAMINO, ook thuis.
Hans Speelman

9 augustus 2010 18:51 | Door: Yvon

Hoi Harry,

Ook jouw weg gaat niet rechtstreeks naar Santiago de Compostella. Ik wens jullie veel sterkte de komende tijd en veel steun aan elkaar.

Vorige bericht                                                                   Volgende bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.