Fonfría 24 km

1 juli 2011. Fonfría.

Vanmorgen hoor ik al wat pelgrims rommelen, maar nergens zie ik licht. In de zaal begrijp ik nog, maar evenmin in de hal en zoals even later blijkt ook niet op de WC’s en douches. Nergens, niks geen licht. In de hele herberg is de elektriciteit uitgevallen. In het donker, met het licht van mijn mobieltje, in de ene hand, probeer ik met de andere hand én mijn oogleden van elkaar te houden, én mijn lenzen in te doen. Wonderbaarlijk, het lukt, een pelgrim is tot alles in staat. Er is geen hospitalera te bekennen, die slaapt zeker ergens anders. Na een mager ontbijtje van 2 flesjes Danup en een paar biscuitjes gaan we iets voor half 7 op pad.  We lopen 3 km licht omhoog naar Las Herrerías, vanaf hier wordt het stevig klimmen naar O Cebreiro, 600 meter hoogteverschil overbruggen over 8,5 km. We hebben superweer, strakblauwe lucht, zeer helder zicht, bij de start nog koud, 5°, maar zodra het klimmen begint werken we ons in het zweet. Bertus en sommige anderen zijn bij de start zo ingepakt tegen de kou dat het net wandelende talibans lijken. Nog voor de helft van de klim nemen ze afscheid van de besluiering.

O Cebreiro is een mooi gehucht met een mooi kapelletje, en enkele zeer typische lage woningen, de traditionele pallozas. Hier nemen we onze koffie en iets te eten. In de kapel koop ik een nieuwe credencial, de andere begint behoorlijk volgestempeld te raken. We brengen hierboven even langer door, omdat we genieten van de uitzichten en de rustige sfeer die deze plek uitstraalt. De komende 9 km blijven we dalen en klimmen op een hoogte van ongeveer 1.300 meter, we krijgen daarin nog de Alto de San Roque en de Alto do Poio te beklimmen.
We gaan verder, dalen een stukje af tot Liñares, dan volgen enkele steile klimmetjes naar de Alto de San Roque met zijn mooie, grote pelgrimsbeeld. Weer een stukje omlaag brengt ons in Hospital, waar we een cola en een bocadillo eten om aan te sterken. Hierna beginnen we aan de klim naar de Alto do Poio. Het klimmen hakt erin, we besluiten in Fonfría te stoppen en de 9 km extra naar Triacastela voor morgen te bewaren, 24 km voor vandaag is mooi geweest.
De hele route van Vega de Valcarce tot Fonfría is als kadootjes uitpakken, het ene mooie vergezicht na het andere. Fantastisch, je moet er wel wat voor doen. Om 13.30 uur zijn we in Fonfría bij herberg A Reboleira, een grote slaapzaal met zeker 20 stapelbedden, wij vinden een rustig hoekje. Goede douches, heerlijke loungeruimte met een PC, kost € 8. Na de douche en handwas ben ik meteen de PC gaan innemen, Bertus verwent me met een grote pot bier tijdens deze klus, ondertussen eet ik de rest van mijn bocadillo op. Alle foto´s tot en met vandaag heb ik kunnen plaatsen. Na dit karweitje gaan we voor de herberg op het terras zitten en bespreken de routes voor de komende dagen. Hoe gaan we die indelen, waar slapen we het liefste, kiezen we vanaf Triacastela de originele route of het alternatief via Samos? Volgens een Italiaanse pelgrim, die dit traject al vaker gelopen heeft, is Samos niet echt de moeite waard, de originele route is mooier en meer geaccidenteerd. Op het terras praten we met meerdere pelgrims, vanavond hebben we een gezamenlijke maaltijd.

Om 19 uur nestelen alle pelgrims zich aan een lange tafel, hartstikke gezellig. We raken in gesprek met o.a. een vrouw uit Denemarken, manager bij een bank; met twee Amerikanen, een presbyteriaanse dominee van 77 en zijn dochter, uit San Diego. Vorig jaar overleed zijn vrouw/haar moeder, en kort daarna de 2 zusters ervan. Om die reden, ter nagedachtenis aan hen lopen zij de camino.
We hebben heerlijk gegeten, een stevige groentesoep met veel vlees, lekkere pasta met chorizo en een soort kruimelvlaai na, en plenty rode wijn. Totaal € 9.
Om 20 uur ga ik nog een half uur buiten zitten om het dagboek bij te schrijven, daarna maak ik me slaapklaar (scheren, tanden poetsen, lenzen uit) en sluit deze prachtige dag af met een verdiende nachtrust.

Afstand vandaag: 24 km
Afstand totaal: 896 km
Herberg: particuliere herberg A Reboleira

REACTIES:
1 juli 2011 13:53 | Door: Lekker aan de wandel

Hoi Harry, je bent nog steeds lekker aan de wandel? Ik zie dat je af en toe afwijkt van de route. Krijg je tips van andere pelgrims om een bepaalde route af te leggen?
Nog twee weken en dan zit de bijzondere tocht er al weer op.
Loop ze! Groetjes, Sven

1 juli 2011 14:50 | Door: Marlies

Leuk pap! Klinkt inderdaad alsof het een prachtige laatste week wordt (als de elektriciteit niet uitvalt). En als je eenmaal terug bent wil Olaf pannenkoeken voor jou, mama en mij gaan bakken 🙂
xxx

3 juli 2011 17:26 | Door: DE Bultjes,

Hoi Harry,
We genieten elke dag van je leuke schrijfstukjes.
Wij hebben ook erg veel bewondering voor jou. Hoe je, je hele tocht bewandeld.
Ze zeggen altijd, de laatste loodjes wegen het zwaarst.
Voor jou gaat dat zeker niet op. Geniet van het laatste stukje. Voor dat je het weet ben je weer thuis.
En dan kun je er alleen maar over dromen. Heel veel wandel plezier.

Een dikke knuffel van mij, en de hartelijke groeten van Henk.
Veel liefs.

Ze zeggen altijd. De laatste lootjes wegen het zwaarst.

Vorige bericht                                                                              Volgende bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.