Einde camino, weer thuis

(Naar eerste reisverslag)

Gisteren eindigde mijn reis, vanochtend kon ik mijn schoonmoeder bezoeken en was blij op tijd te zijn om haar een goede reis te wensen. In diepe slaap, maar ik hoop dat ze me gehoord heeft. Na het weerzien van Janny en onze eerste gesprekken werd mij snel duidelijk wat te doen. Dit jaar voor mij geen camino meer, ik begin op zijn vroegst volgend jaar aan de Camino Francès. Voor Janny en haar zus en broers is het wachten op het onvermijdelijke einde, maar de moeilijke tijd van het missen begint daarna. Janny had enkele keren in de week contact met haar moeder, denkt zelfs nu af en toe even mama bellen of even langs mama. Oh nee, kan niet meer. De komende tijd blijf ik hier bij haar, misschien gaan we er samen nog uit om de gedachten te verzetten om zo het verlies te verwerken.

Ik heb 660 km door de prachtige natuur van Frankrijk gewandeld, maar heb misschien geestelijk wel een grotere afstand overbrugd. Toen ik begon met wandelen begon ik ook een zoektocht naar mijn toekomst. Ga ik door met mijn huidige werk, waarom zijn er teveel onrustige perioden daarin, waarom voel ik te vaak weerstand om naar mijn werk te gaan, waarom heb ik zo vaak koppijn, wat wil ik nog in de jaren tot mijn pensioen, en de jaren erna. Waarom ben ik vaak ongeduldig, stoor ik me aan veel dingen, niet alleen in mijn directe omgeving, maar ook in Nederland, wereldwijd, gebrek aan respect, discipline, aandacht voor elkaar, geweld. Waarom draait veel om materiële dingen, hebben, hebben, hebben, wordt je daar gelukkig van? Hoe kan ik dingen veranderen waar ik moeite mee heb, en kan ik leren dingen te aanvaarden waar ik toch geen invloed op heb? Vier weken lang heb ik er over nagedacht, niet de hele dag door, maar wel elke dag. Ik heb het gevoel dat het me gelouterd heeft, ik was op de goede weg, daarom is het jammer dat ik het na 4 weken moet afbreken. Ik heb geleerd dingen te accepteren zoals ze komen, ook al zijn ze minder leuk. Acceptatie geeft rust. En ik mis de meeste materiële dingen niet, het leven kan veel eenvoudiger en toch gelukkig zijn. De komende tijd laat ik het verder bezinken, als ik volgend jaar opnieuw op pad ga kom ik erachter of het een voortzetting van deze tocht wordt, of misschien toch een andere.
De contacten met medepelgrims waren hartverwarmend, leerzaam, emotioneel, amusant. We hebben gelachen en gesnotterd. Ik heb de bevolking van Frankrijk ervaren als zeer aardig, hulpvaardig, geduldig, ruimdenkend, gul. Het scheelt natuurlijk als je ze in het Frans probeert te benaderen, maar doe die eerste stap, en er gaat een wereld voor je open. A tous les gens de France qui j’ai rencontré, merci beaucoup pour votre hospitalité.

Nog een ding voor toekomstige pelgrims die de Via Lemovicensis willen doen. Ik had de vertaling van de gids uit 2008, maar de Fransen in onze groep gebruikten de editie 2010. Op veel punten wijkt die af, zowel stukjes route maar vooral ook vervallen overnachtingsadressen en nieuwe adressen, met name van gemeente of parochie. Gebruik dus liever de nieuwe. Bedankt voor alle steunreacties, ik ga ze thuis nog eens op mijn gemak lezen, ook het mooie gedicht.
Buen camino.

REACTIES:
10 augustus 2010 17:35 | Door: peregrinofrans

Beste Harry,

Het is goed dat je bij je geliefden bent.
Je bent een echte pelgrim, ook thuis, een sterke man…
Ik wens je sterkte toe
de komende tijd,

11 augustus 2010 06:00 | Door: Marlie

660km al! Maar het is goed dat je thuis bent. Home is where the heart is.
Sterkte en tot ziens!
Marlie

16 augustus 2010 08:20 | Door: Susanna

Vandaag weer terug na mijn vakantie! Begonnen met al je verslagen te lezen, echt mooi.
Ik wens jou en Janny veel sterkte toe met het verlies van jullie (schoon)moeder.
Liefs Susanna

18 augustus 2010 17:53 | Door: Ruud

Hallo Harry,

lees nu pas dat je weer thuis bent. Gecondoleerd met het verlies van jullie (schoon)moeder. Het heeft tijd nodig voor het besef er helemaal is, vooral als Janny en haar moeder zo close waren.Goed om dit proces samen door te maken en een steun voor haar te kunnen zijn.Goed idee overigens om een “neutrale” omgeving op te zoeken om dit te doen.
heb het goed samen,

groet,
Ruud (ook namens Ina)

11 december 2010 10:48 | Door: Lies en Henk

We hebben je verslagen gelezen geweldig Top..in 2012 willen wij met Gods zegen de Camino lopen..

Bedankt voor je mooie verslag!

GRTS Lies en Henk

september 2010 09:24 | Door: Yvonne van Dalen

hoi Harry,
Je bent weer terug, zag ik….benieuwd hoe je alles ervaren hebt! Vind het heel knap van je. Je komt jezelf wel tegen, denk ik.
Leuk ook die foto’s. Vooral van De Steeg en Ellecom, waar mijn vriend woont. Heel bekend voor mij, en mooie natuuropnames van jouw hand.
Hoor graag een keer je ervaringen. groeten,
Yvonne

Vorige bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.