De laatste dag

(Naar eerste reisverslag)

Vrijdag 24 mei dragen we de taken over aan de nieuwe groep. Alle zeven leden van die groep zijn in de loop van donderdagmiddag al aangekomen in Roncesvalles zodat we al kennis kunnen maken met ze. Het geeft even wat frictie indien 2 oudgedienden hun enthousiasme moeilijk kunnen temperen en zich als hospitalero gaan gedragen, daarmee ons de loef afstekend. Helmut besluit hen even toe te spreken, bemoei je niet met onze aanpak, trek je vandaag terug in de dependance of oude herberg, en morgen vanaf 9 uur staat in onze hospitalerokeuken het ontbijt klaar, na de schoonmaak kunnen we dan gezamenlijk om 11 uur gaan koffiedrinken. Vanaf dan loopt het verder goed.

Chris en Joke zwaaien vrijdag uit in de nieuwe, Helmut zoals gebruikelijk in de oude herberg, Annelies en ik kunnen uitslapen. Om 8 uur zitten we aan ons laatste gezamenlijke ontbijt, daarna maken we vliegensvlug de etages schoon, en ook onze hospitaleroverblijven. Casa Sabina zit meteen vol als we daar met 13 man gaan koffie drinken. Na de koffie krijgen we een gratis rondleiding door de crypte van de grote kerk. Hoewel hier niet gefotografeerd mag worden besluit de gids ons toch op de foto te zetten.

Joke, Dick, Annelies, ik en Helmut in de crypte

Joke, Dick, Annelies, ik en Helmut in de crypte

Dan leidt een andere gids ons eerst door het museum, daarna door de kapel waarvan gezegd wordt dat ridder Roland hier stierf, en tenslotte door het naastgelegen pelgrimskerkje.

De crypte van "Roland" ...

De crypte van “Roland” …

... met knekelresten eronder

… met knekelresten eronder

Men zegt dat in de kuil onder de crypte al meer dan 1.000 jaar skeletten liggen.

Pelgrimskerkje ...

Pelgrimskerkje …

... met Jacobusbeeld

… met Jacobusbeeld

Leuk dat we dit op het laatst nog even mee konden pikken.

Dan wordt het tijd om afscheid te nemen van Marisol. Aan de balie worden meerdere foto’s gemaakt van ons hele team.

Ons team:

Ons team:

Annelies, Helmut, Chris, Joke, Dick en ik

Annelies, Helmut, Chris, Joke, Dick en ik

Tot het moment dat we gaan eten leiden we de nieuwe groep door de herberg en geven uitleg over de te verrichten werkzaamheden zoals wij die aanpakten. Om 13 uur gaan we samen met de nieuwe groep eten bij Casa Sabina, dat voor de hele groep paella heeft gemaakt. Aan de ene kant voelt het goed dat we klaar zijn, dat geeft rust en ruimte voor andere dingen. Aan de andere kant sluimert het besef, dat eenmaal thuis de dagelijkse routine weer toeslaat, en ik al binnen een week heimwee zal hebben naar dit het werken als hospitalero.

Van de leiding van het klooster krijgen we allen een plastic tas mee met daarin enkele typische streekproducten, en een fraai herinneringsbord van Roncesvalles.

Roncesvalles herinneringsbord

Roncesvalles herinneringsbord

Plastic tas met afbeelding Roncesvalles

Plastic tas met afbeelding Roncesvalles (met schapenkaas)

Om kwart over twee rijd ik met Helmut weg, Annelies zit op de achterbank tot aan Saint Jean PdP, waar ze een overnachting gaat regelen. Ik vind het leuk de afdaling van Roncesvalles naar Saint Jean PdP over de weg nu ook eens mee te maken. Het zijn vele bochten, Annelies is blij als ze kan uitstappen en ziet nog net niet groen.

Pas ‘s-avonds na half tien komen we in La Souterraine, beide overnachtingsmogelijkheden die Helmut kent zijn dicht. Op de toegangsweg kwamen we langs een hotel, maar de tweepersoonskamer hier is duur, heeft alleen een tweepersoonsbed, en er wordt geen maaltijd meer geserveerd. We besluiten door te rijden, een half uur later vinden we bij Eguzon een perfect hotel, onder routiers een bekend adres. We kunnen hier nog een driegangenmenu bestellen, dus eerst eten en een biertje. Daarna naar onze kamer, tegen twaalven liggen we in bed.
De volgende dag wordt een lange autodag, vlak voor Namen nemen we onze laatste pauze bij een moderne friettent. Tegen tienen zet Helmut mij thuis af, samen met Janny kan ik nog een half uur naar de Champions League finale kijken. Ik ben weer thuis, al snel gewend, en heb zeer goede herinneringen overgehouden aan het werken in Roncesvalles en aan ons team. De kans op een herhaling is levensgroot.

5 thoughts on “De laatste dag

  1. Hallo Harry
    Ik heb je verslag met belangstelling gelezen. Misschien weet je niet meer wie ik ben; ik was hospitalero in Roncesvalles in de 2 weken vóór dat jij er was, ik “zwaaide” dus af op 10 mei.
    Ik heb het een heel leerzame periode gevonden, veel dankbaarheid ondervonden en “onze” Aterpea en oude herberg goed leren kennen. Alleen waren er wat vervelende momenten tussen de mensen onderling in onze groep. Zo is Wendela er als een dief in de nacht vandoor gegaan op 4 mei. Ze heeft me verteld dat ze niet goed met de 2 andere dames in onze groep kon opschieten. Ze had het gevoel dat ze tekort gedaan is en dat men haar als een kind behandelde. Jammer dat daardoor in de eerste week de sfeer erg stroef was, waardoor ik ook maar mijn mond hield en geen vragen meer stelde. Ik voor mij kon wel goed met Wendela opschieten, al vond ze de eerste dagen dat ik erg langzaam schoonmaakte op de 1ste verdieping. Ik stoorde mij ook aan deze opmerking, maar later hebben we dit uitgepraat en was de relatie weer goed. Echter, tussen Wendela en de 2 dames kwam het niet meer goed, met als gevolg dat Wendela wegliep na een dag of 8.
    Gelukkig konden Ria en Helmut invallen, waardoor ons team toch nog de vereiste omvang en sterkte kreeg.
    Als je me nu vraagt of ik het nogmaals zou doen, zeg ik: als beginnend hospitalero heb ik veel geleerd en het soms gezellig gehad, waardoor ik het een tweede keer wil doen, maar niet meer in deze samenstelling van het team.
    Leuke foto’s heb je gemaakt (of laten maken).
    Met hartelijke groet,
    Kees

  2. Beste Harry,
    Heb met genoegen je verslagen en verhalen gelezen, zij het na mijn eigen terugkomst vanuit Santiago afgelopen week. Roncesvalles heeft ook voor mij een grotere betekenis gekregen. Ik heb mogen ervaren dat het voor jullie, jou en het team het soms erg hectisch kan zijn. Maar ook jouw woorden waarin je spreekt over de dankbaarheid van de pelgrim, je goed doen en waarbij je jezelf ook goed voelde. Zelf heb ik enige dagen daarvoor een bed toebedeeld gekregen op de 3e etage, 21 april 2013. Na een lange oversteek vanuit St. Jean Pied de Port die nogal veel energie kostte en waarbij ik samen met mijn Canadese wandelpartner als een van de laatste wandelaars naar beneden kwam die dag. De ontvangst was allerhartelijkst en jou enigszins kennende weet en begrijp ik de gevoelens van een pelgrim als hij wordt opgevangen op het moment dat hij zich meld om zich in te schrijven. Harry dank voor al je goede adviezen voorafgaande aan mijn reis en ook bedankt voor het delen van al je gedachten en gevoelens over de afgelopen periode als hospitalero, ik heb ervan genoten en lering uit getrokken.
    Met groet en tot ziens in Nijmegen.
    René

  3. Hoi Harry. Zoals je ziet ben ik weer “op honk”. Ik heb net je laatste berichten gelezen.
    En ook de reacties daarop. Vooral die van Rene vind ik lief, maar dat zal je niet verbazen. Het is al met al een hele fijn ervaring voor je geweest. En misschien voor herhaling vatbaar, zoals ik las. Jou kennende (een beetje dan) denk ik dat je gauw weer in Roncesvalles zit…………………. Janny vond het vast ook heerlijk dat je weer thuis was. Voor jullie beiden een lieve groet en dikke kussen van Annelies.

  4. Hallo Harry,

    Prachtig verslag van de werkzaamheden (en bezienswaardigheden) in Roncesvalles. Dit kan mooi dienen als intro voor nieuwe Hospitaleros en is eigenlijk verplichte kost! Waarschijnlijk worden mensen aangemoedigd maar ook gewaarschuwd dat het beslist geen vakantieoord is. Er moet behoorlijk aangepakt worden, waarbij de onderlinge verstandhouding wezenlijk is. (In onze groep werkelijk fantastisch!) De voldoening van wat terug kunnen doen na zelf op de Caminos ondervonden hartelijkheid en behulpzaamheid geeft veel voldoening. Ik zal Gerard over jouw site tippen!

    Vr gr
    helmut

  5. Dag Harry, via F.B. ben ik hier terecht gekomen en met veel belangstelling de verslagen gelezen. Met mijn man, wil ik volgend jaar hospitaleren. Dit jaar heb ik gewandeld,geweldig en wil ook deze kant van het pelgrimeren meemaken. En ja, het is geen vakantie maar wel weg van het alledaagse voor het goede doel. We moeten nog wachten of we ‘geplaatst’ worden. Er zijn diverse blokken van 2 weken aangegeven, zij gaan het plannen en het plaatje rond maken. Ben heel benieuwd naar deze kant van! Van Rem Jonker heb ik ook al heea gehoord, dat is een kennis van me. Leuk om elkaar dan in Ronchevalles tegen te komen, dat ik er logeerde 27/28 april 2013 was Rem er en Kees uit Purmerend, die zie ik met de jacosdagen wel eens. Uit de verslagen heb ik veel tips gehaald en het handigste is denk; de kat uit de boom kijken en savonds rustig een klein wijntje drinken…………!
    Mocht je nog een gouden tip hebben, altijd welkom, voor je volgende tocht een Buen Camino! Grote groet Ans.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.