Vega de Valcarce 25 km

30 juni 2011. Vega de Valcarce.

Vanmorgen hebben we uitgeslapen tot 6 uur in ons tweepersoons onderkomen, heerlijk rustig. Buiten nuttigen we ons ontbijt en daarna op pad. Het is nog erg fris, om niet te zeggen koud. Het eerste stuk lopen we langs de N6, er is niet veel verkeer en het landschap is aantrekkelijk, zeker als we de aftakking binnendoor naar Villafranco del Bierzo inslaan. Dit stadje ligt mooi ingeklemd tussen de bergwanden, maar het gebrek aan zon door de aanwezige bergen en een koude wind maken dat we het koud hebben. Voor het eerst sinds de Pyreneeën loop ik lang met het vest aan.  Lees verder

Cacabelos 31 km

29 juni 2011. Cacabelos.

Vanmorgen zijn we om half 6 op, maar om 6 uur is de ontbijtruimte niet open. Dan maar buiten onze yoghurt eten, om 6.15 uur zijn we al weg. De 8 km lange afdaling naar Molinaseca is een feest, een van de mooiste stukjes van de camino. Smalle, steile rotspaadjes met veel losse stenen, lastig, maar deze weg door de bergen met zijn uitzichten is fantastisch. We dalen van 1100 meter naar 540 meter over een lengte van 8 km. In Molinaseca komen we over de oude brug in mooie oude straatjes, hier nemen we eerst een koffie met croissant en chocoladebroodje. Deze moeten we buiten opeten, de enige plek waar stoelen staan. Het is koud, de hele weg al 5°.  Lees verder

El Acebo 28 km

28 juni 2011. El Acebo.

De hele nacht heb ik op de lakenhoes gelegen, slecht geslapen, vanmorgen sta ik op met hoofdpijn. Om 5.30 uur ben ik eruit, beneden vraag ik de herbergier of er ontbijt te krijgen is. Geen antwoord, hij gaat chagrijnig de terrastafels en stoelen buiten zetten, met het (on)nodige geweld en kabaal. Vannacht waren hij en zijn stamgasten tot na middernacht vrij rumoerig, vannacht tegen drieën had hij volgens mij een hevige woordenwisseling met zijn vrouw (?), daarna sloeg een autodeur dicht en racede de auto de straat uit. Voordeel (?) van slecht slapen is dat je al dit soort zaken meekrijgt. Hij bekijkt het maar, hij heeft langer last van zijn pokkenbui dan ik en waarschijnlijk heviger koppijn, wij gaan zo weer heerlijk wandelen. We trekken iets uit de automaat om te eten en 10 minuten later gaan we op pad, het is nog donker, een heerlijk frisse ochtend.  Lees verder

Hospital de Orbigo 34 km

26 juni 2011. Hospital de Orbigo.

De hele nacht onrustig geslapen door de warmte. Het is niet anders, daarom zijn we al vroeg weer op en om kwart over 6 staan we al buiten. De eerste 5 km Leon uit zijn goed te doen, langs het oude Hospital de San Marcos voor peregrinos, het is nu Parador hotel. Bertus gaat binnen informeren wat een kamer kost, ongeveer een week pelgrimeren.  Lees verder

Mansilla de las Mulas 27 km

24 juni 2011. Mansilla de las Mulas.

Vannacht moest ik eruit om te plassen, sta ik om half 2 in een file van 3 man voor de wc te wachten. ‘s-Morgens vroeg hetzelfde ritueel als gisteravond. Iedereen moet eerst naar de WC, maar daar zit ook de enige wastafel. Het duurt dus even voor ik kans krijg mijn lenzen in te doen. Van gesnurk van de big fat American heb ik weinig gemerkt, goede oordoppen dus, want hij schijnt behoorlijk gezaagd te hebben.  Lees verder

Mijn pelgrimstocht in 2011

24 juni 2011. Mijn pelgrimstocht.

Op de reactie van Albert en Ton dat mijn tocht dit jaar minder bezinning heeft wil ik graag reageren. Toen ik vorig jaar op pad ging zat ik niet zo lekker in mijn vel. Het werk liep niet meer zoals ik wilde, het wennen aan de nieuwe werkkamer met zoveel mensen, ik wist me er geen raad mee. Dat had ook zijn weerslag op mijn gedrag thuis. De eerste 3 weken heb ik hier veel over nagedacht, hoe hiermee om te gaan. Dat waren soms emotionele momenten, hoe de stress, het negativisme, cynisme los te laten. De 4e week voelde ik dat er een ommekeer was, ik was rustiger, accepteerde tegenslag gemakkelijker. Helaas moest ik de tocht afbreken.  Lees verder

Bercianos 23 km

23 juni 2011. Bercianos.

Eerst uitgeslapen tot half 7, nou ja, vanaf 5 uur werd het dommelen want toen stonden de eersten in het gebouw al op. Om 7 uur krijgen we ontbijt voor € 3 en half 8 gaan we op pad. We lopen over glooiend terrein, af en toe een klimmetje, een gevarieerd landschap, veel bloeiende, welriekende brem onderweg. We bewonderen de huizen van adobe (stro en leem) die hier soms in vervallen toestand, soms ook goed onderhouden staan. Het weer is weer fantastisch, we hebben er zin in.  Lees verder