Inhoudsopgave van mijn camino’s en werk als hospitalero

Hieronder volgt een chronologisch overzicht van mijn camino’s en mijn werk als hospitalero. Door op het tijdvak te klikken kom je direct op de pagina’s met de betreffende camino of activiteit.

TIJDVAK CAMINO VAN TOT AFSTAND
CAMINO’S
Sep/Okt 2018    Camino del Norte      Asturias                 Santiago                 320 km
Aug/Sep 2018 Jacobspad Limburg Millingen a/d Rijn Eijsden 228 km
April 2018 Camino Inglés Ferrol Santiago 128 km
Mei/Juni 2017 Via Francigena Lausanne Rome 500 km
Augustus 2016 Camino Fisterra Santiago Finisterre   94 km
Augustus 2016 Camino Primitivo Oviedo Santiago 315 km
Augustus 2015 Camino Aragonés Pau Roncesvalles 239 km
April 2015 Via de la Plata Sevilla Monasterio 100 km
Aug./Sept. 2014 Caminho Portugués Porto  Santiago 246 km
Juni 2011 Camino Francés St. Jean-Pied-de-Port Santiago 790 km
Mei/Juni 2011 Via Lemovicensis Le Moulin-de-Piis St. Jean-Pied-de-Port 258 km
Juli/Aug. 2010 Via Lemovicensis Vézelay Le Moulin-de-Piis 900 km
         
HOSPITALEREN
Mei 2013 Dax Roncesvalles   126 km
Juni 2014 Mont-de-Marsan Roncesvalles   164 km
Augustus 2015 Pau Roncesvalles zie camino Aragonés  

Najaarsbijeenkomst NGSJ in Middelburg

Zaterdag 2 november 2013 de najaarsbijeenkomst in Middelburg bijgewoond, en er samen met Janny meteen een lang weekend van gemaakt van vrijdag t/m zondag. Een prachtig oud centrum gezien, en op de bijeenkomst zelf veel gesprekken gehad met oude bekenden, maar ook met totaal onbekenden. Geneusd op de infomarkt voor mijn plannen voor volgend jaar, en daar met mensen over gesproken. De meeste gesprekken ontstonden spontaan, dat vind ik een van de mooiste aspecten van zo’n dag.

Vrijdagavond samen met ongeveer 40 à 50 andere pelgrims het pelgrimsmenu genoten, onverwachts verplaatst van het zeer oude pand de Kloveniersdoelen naar Brasserie de Drukkerij in de bibliotheek op de Markt. Maar desondanks genoten, de gezelligheid aan tafel werd bijna overtroffen door het voortreffelijke eten.

Mijn plannen voor volgend jaar worden waarschijnlijk concreter na 24 november, als we de evaluatiebijeenkomst van de Werkgroep Roncesvalles hebben gehad, en bekend is in welke periode in 2014 ik weer ga hospitaleren. In welke richting ik denk? De ruta de la Plata, voorafgaand aan het hospitaleren en daartoe met openbaar vervoer van Santiago naar Roncesvalles. De Via Podiensis, eventueel voorafgegaan door de doorsteek van Vézelay naar Le Puy-en-Velay. Of de Via Tolosana, van Arles via de Col de Somport naar Puente la Reina, en dan via Pamplona teruglopen naar Roncesvalles om te gaan hospitaleren. Of zelfs vanuit huis naar Vézelay lopen, dan heb ik tenminste de gehele route huis – SdC gelopen. Dit laatste doe ik alleen als er daarna geen hospitaleren volgt.

Tot besluit enkele impressiefoto’s van de najaarsbijeenkomst.

Gesprek over Via Podiensis

Gesprek over Via Podiensis

Welke gids is het handigst?

Welke gids is het handigst?

Van Eemnes naar SdC gelopen!

Van Eemnes naar SdC gelopen!

Met Annelies en René

Met Annelies en René

 

 

Herfst 2013

De herfst is weer begonnen, de laatste dagen veel regen en harde wind, bomen verkleuren of lozen zelfs al hun bladeren. Ik ben meer een voorjaarsmens, als het frisse groen ontluikt, de planten en bomen in bloei komen, de dagen lengen, de zon aan warmte wint. In de herfst is het precies het tegenovergestelde, de natuur is bezig af te sterven, de zon wordt kouder, de dagen korter. Een jaargetijde dat me neerslachtig kan maken en doen dagdromen naar de eerstvolgende lente.

Dan lees ik in de Gelderlander van 17 oktober de column van Jo Wijnen. Wat hij schrijft zet me aan het denken, ik citeer: De herfst moet je verzoenen met het voorbijgaan van de tijd, en de tijd dat ben je zelf. De herfst is er om je te laten wennen aan het vergankelijke, en is verbonden met berusting en gelatenheid. De lente is bedoeld om je vertrouwd te maken met het wordende, en is verbonden met hoop en verlangen.

Zoals Jo Wijnen schrijft zou het leven zonder de wisseling van de seizoenen een saaie, afgevlakte bedoening zijn. Waarom heb ik altijd last van de herfst, al is het niet meer zo heftig als jaren geleden? Ik citeer weer Jo Wijnen, omdat hij precies beschrijft wat er ook in mij omgaat:
De fout die ik lang heb gemaakt is dat ik altijd ergens naartoe leefde: de feestdagen, de knusse winteravonden, de eerste tekenen van het voorjaar. Maar als je ergens naartoe leeft, heb je de neiging de tijd – die aan het verlangde doel voorafgaat – te verdoen of te verspillen. Je leeft dan niet meer in wat er nu is, maar in wat er straks komt. Maar als je eenmaal het verlangde doel hebt bereikt, leef je weer naar iets anders toe. Zo jaag je de tijd als het ware voor je uit. En tegelijk hol je achter hem aan.

Zijn woorden brengen me terug op mijn camino naar Santiago. Daar lukt het me wel te leven in het nu, de dingen die ik zie, ruik, voel op het moment zelf bewust te beleven en ervan te genieten, of ze gelaten te accepteren (slecht weer, honger, slaapgebrek, slecht onderkomen etc.). Me niet bezig te houden met wat achter me ligt, of wat me morgen, de dagen erna te wachten staat. Eenmaal terug in het dagelijkse leven thuis en op het werk ben ik dat momentbewustzijn weer snel kwijt.

Jo schrijft dat toen hij nog werkte en de herfst alleen in de weekeinden aan zijn lijf kwam hij er behoorlijk veel last van had. Net als ik nog steeds heb. Maar sinds hij niet meer werkt en de herfst van de vroege morgen tot de late avond onder zijn leden zit hindert de herfst hem niet meer. Je ziet alles kaal en kil worden, maar je denkt laat maar, het is goed zo.
Ik ga proberen om me bewust te worden van de details van de herfst, en van de winter. Zo van, dit gebeurt er nu, dat is daarom, en het goede ervan is ….. Over 6 weken ben ik uitgewerkt, ga ik van mijn prepensioen genieten. En dat betekent dan ook een poging elke herfstdag en winterdag met andere ogen te bezien, en te genieten van de momenten die deze dagen te bieden hebben. Meer dan ik ooit voor mogelijk hield.