8 Oktober 2018: Naar Miraz 15 km

Om 8 uur loop ik naar de bar voor pan tostada (2 grote) met koffie, om 8.40 uur ga ik op pad. Steenkoud, de wind heeft vrij spel op de N-VI, ik krijg enigszins spijt van mijn korte broek, mijn handen stop ik zover mogelijk in de mouwen van mijn vest. Eerst een rotstuk langs deze grote weg, dan linksaf een pad, het spoor over. De route wordt meteen mooi. Ik kom over een oude brug over de Río Parga.
Meteen daarna passeer ik de kapel van San Alberte, midden in een bos.
Rondom de kapel staan meerdere mooie oude kruisbeelden.
De route volgt een stijgend bospad over rotsen, het gaat verder richting Toar.
Eerst nog een breed bospad voordat de route weer op asfaltweg uitkomt, het zou zomaar in de omgeving van Nijmegen kunnen zijn.
In Raposeira staat een horreo op een gigantisch rotsblok, waarvan er trouwens meer blijken te liggen in dit dorp. Lijkt me een prima fundament voor een huis, hoewel lastig voor een kelder.
Verder naar Carballedo over een oud pad. 
Even verder kom ik langs een historische wasplaats.
De pelgrimsbar bij de herberg in Carballedo is dicht, winterstop sinds 1 oktober. We komen langs een pelgrimsrustplaats in de natuur, vlak voor Seixón, maar natuurlijk geen koffie hier.
In Seixón zelf passeren we een blauw huis, muziek klinkt luid, beeldhouwer Francisco Javier Lopez is buiten in zijn halfopen werkplaats aan het werk. Graag zet hij een stempel in onze credencial, en nodigt ons uit in zijn atelier binnen te kijken naar zijn werken.
Ook de herberg in Seixón is gesloten, maandag! Door naar Laguna/Lagoa, waar Albergue A Lagoa met bijbehorend winkeltje en bar met tuin wel open is. Fijne plek voor een koffie, we mogen zelf de herberg in om een stempel te zetten. In de tuin een apart beeld.
Lekker 2x koffie hier. Als we verder lopen ontdekken we nog een pelgrim die er wat versteend bij zit.
Nog maar 2 km naar de herberg in Miraz, eerst passeren we de brug over de Río Parga.
In Miraz lopen we langs de muur van het voormalige landgoed van de Graven van Miraz, met aan het eind de Torre de Miraz.
Miraz is erg klein, een gehucht, aan het eind zit Taberna Ó Abrigo met daarachter Albergue Ó Abrigo. Inchecken, dan naar een slaapzaal waar 6 stapelbedden staan, ik krijg het onderbed van de 1e. Het is pas half een, ik ga eerst terug naar de herberg wat drinken, ondertussen komen Kurt en Debby ook aan. Kurt slaapt hier ook, Debby in de eerdere, Engelse herberg. Maar ze komt hier wat eten en drinken. Na de douche gaat de was in de machine en ga ik een bocadillo eten. Als we terug lopen naar de herberg is er met de wasmachine iets verkeerd gegaan, een programma dat veel te lang draait. De gastvrouw heeft dat inmiddels veranderd en munten bijgegooid, na een half uurtje kan de was eruit en opgehangen worden. Ja, je maakt wat mee als pelgrim!
Tijd voor een grote bier, daarna in de tuin in een grote ligstoel. Voor ik het weet zakken de ogen dicht, bijna een uur liggen dommelen. Even beide kanten van de herberg opgelopen, maar na een kwartier alles al gezien. Om 19 uur terug naar de bar voor het menu, lekker op tijd. Een pastaschotel, daarna kippenbouten met friet en flan na. Niet geweldig allemaal, en waar blijven die groenten! Om 21 uur naar bed, even lezen. Tegen 23 uur komen de 4 Spanjaarden-rugzaktransport binnen, met zaklampen etc. Toeristen!

TERUG NAAR VORIGE DAG                         VERDER NAAR VOLGENDE DAG

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.