4 Mei 2013: Op weg naar Dax

Janny en ik rijden naar Rotterdam cs, mijn Thalys vertrekt om 7.58 uur. Marlies zullen we op het station treffen, ze is donderdag met Olaf teruggekeerd uit Praag. Vandaag reis ik dus met de Thalys naar Parijs Gare du Nord, dan de metro naar Montparnasse en vandaar de TGV rechtstreeks naar Dax. Bij het station drinken we nog een bakkie, dan verder wachten op het perron. Het afscheid is lang niet zo emotioneel als de eerste keer in 2010, ook Janny is door haar nieuwe drukke baan aan rust toe. Ik hoop dat ze zonder mij om zich heen thuis het Terschellinggevoel krijgt.

De reis verloopt voorspoedig, de Thalys heeft slechts 10 minuten vertraging. In het barrijtuig koop ik al een metrokaartje, tijd genoeg dus om in Montparnasse te komen. In het rijtuig spreek ik kort een Nederlands echtpaar, op weg naar Bayonne en met de boemel naar Saint Jean Pied de Port, morgen gaan ze de Pyreneeën over naar Roncesvalles.
Op Montparnasse loop ik rustig alles te bekijken, koop bij de Pharmacie een tube Saforel, de oude is bijna leeg. Prima spul. Ik heb nog ruim tijd voor een baguette jambon/fromage en koffie. De TGV komt binnen, de andere rijtuigen stromen vol maar de mijne blijft helemaal leeg. Even heb ik goede hoop, maar dan komt er een hele meute blagen van 10 tot 14 jaar plus enkele begeleiders, op weg naar Dax. Rumoer genoeg dus de komende
4 1/2 uur, van rustig mijmeren komt niet veel.

Kort voor 17 uur kom ik in Dax aan. Via Google Maps heb ik thuis al een stratenroute gemaakt, in 50 minuten loop ik naar l’Arrayade aan de rand van Dax.

l'Arrayade in Dax

l’Arrayade in Dax

Erg  stil hier, volgens mij ben ik de enige gast hier. Bij de receptie reken ik direct af, de dame laat me de eetzaal zien, drank is er alleen uit de automaat, geen bier. Het oogt als een oud klooster, stil, steriel.
Eerst naar mijn kamer met eigen badkamer, onpelgrims, maar wel lekker. Na de douche installeer ik me in de binnentuin met een cola en mijn dagboek. Wat een rust hier, ik voel het zelfs als eenzaam.

Dan op weg naar de eetzaal, ik begreep dat daar mijn maaltijd moest staan.

Alleen voor mij gedekt

Alleen voor mij gedekt

Magnetronmaaltijd

Magnetronmaaltijd

Deze staat dus in de koelkast: soep, puree met rosbief, fruittoetje. Zelf opwarmen in de magnetron. Met stokbrood en een flesje rode wijn.
Onder het eten neem ik de route voor morgen door. Ruim voor acht uur ben ik terug op mijn kamer, zit bomvol en ga vast op bed liggen. Zo doe ik mijn eigen dodenherdenking. Ik lig geruime tijd te mijmeren, waarom vind ik dit ook al weer leuk. Thuis hebben we het heel goed, alle luxe bij de hand. Dit voelt heel anders dan toen ik 3 jaar geleden op pad ging. Ik had me erg verheugd op het wandelen, maar eenmaal hier steekt de twijfel zijn kop op. Ik zit natuurlijk nog te klooien met de rugzak, heb er nauwelijks mee getraind. En ik moet weer wennen aan het primitieve, misschien heb ik al gewoon heimwee.

Mijn kamer in l'Arrayade

Mijn kamer in l’Arrayade

Om half negen tanden poetsen, lenzen uit en slapen. Morgen weer verder kijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.